Makamsal bir ezgi, yalnızca doğru perdelerle çalındığında eksik duyulur. Eksik olan süslemedir.
Süsleme burada bir tercih değil, dilin parçasıdır. Ezginin nasıl söyleneceğini belirler.
İki temel süsleme vardır.
Birincisi çarpmadır: asıl notadan önce çok kısa bir komşu ses duyurulur. Vurgu üretir ve cümle başlarında sık kullanılır.
İkincisi titretmedir: iki komşu ses hızla değiştirilir. Uzun notalarda ve karar öncesinde kullanılır.
Bu ikisinin nereden ve ne kadar kullanılacağı üsluba göre değişir.
Üç ölçüt vardır. Birincisi konumdur: süsleme çoğu zaman güçlü ve karar perdelerinin çevresinde yoğunlaşır.
İkincisi yoğunluktur; her notayı süslemek ezgiyi okunmaz hale getirir. Üçüncüsü hızdır; çarpma ne kadar kısaysa o kadar temiz duyulur. Öğrenme yöntemi taklittir: bir kayıt dinlenir, süslemeler işaretlenir, sonra ezgi süslemesiz ve süslemeli olarak karşılaştırılır. Derslerimizde süsleme, referans kayıt üzerinde işaretlenerek ve karşılaştırmalı olarak çalışılır.