Türkiye dışında klarnet denince akla si bemol akortlu çalgı gelir. Türk müziğinde ise sol akortlu klarnet yerleşmiştir. Bunun rastlantı olmadığı, iki çalgı yan yana dinlendiğinde hemen anlaşılır.
Birinci neden akort yüksekliğidir. Sol klarnet, si bemol klarnete göre bir buçuk perde daha pestir. Gövde daha uzun, ses sütunu daha büyüktür.
İkinci neden bu uzunluğun getirdiği renktir. Pes bölgede daha dolgun, daha yayvan bir tını ortaya çıkar; ses insan sesine yaklaşır.
Üçüncü neden repertuvardır. Türk müziği eserlerinin büyük bölümü, sol klarnetin rahat bölgesine denk düşen bir ses alanında yazılmıştır.
Dördüncüsü eşliktir. Bu çalgı çoğu zaman bir topluluk içinde ezgiyi taşır; pes akort, tel çalgılarla ve insan sesiyle çakışmadan öne çıkmasını sağlar.
Beşincisi gelenektir. Yerleşmiş bir icra dili, kullanılan çalgıyla birlikte gelişir; süslemeler, nefes yerleri ve seyir kalıpları sol klarnetin özelliklerine göre biçimlenmiştir.
Bu nedenle iki çalgı arasındaki seçim bir tercih meselesi değil, hangi müziğin çalınacağıyla ilgili bir karardır. Derslerimizde çalgı seçimi, kursiyerin çalmak istediği repertuvara göre birlikte yapılır.