Kamış seçimi, yeni başlayan kursiyerlerin en çok yanlış yönlendirildiği konudur. Yaygın kanı, sert kamışın daha iyi ton verdiğidir.
Bu kısmen doğrudur ama koşulludur. Sert bir kamış, ancak dudak kasları buna hazır olduğunda dolgun ses verir.
Hazır olmayan bir dudakla sert kamış çalmak üç sorun üretir. Birincisi sesin hiç çıkmaması ya da geç çıkmasıdır. İkincisi aşırı baskıdır; kursiyer sesi çıkarmak için dudağını sıkar ve ton sertleşir. Üçüncüsü çabuk yorulmadır; dayanıklılık gelişmez, tersine düşer.
Doğru yol kademelidir. Başlangıçta yumuşak bir kamışla çalışılır; ton kararlı hale geldiğinde bir üst sertliğe geçilir.
Geçiş ölçütü şudur: mevcut kamışla uzun ses düzgün ve zorlanmadan tutulabiliyorsa geçiş zamanı gelmiştir. Ağızlık seçimi de aynı mantıkla yapılır; açıklığı fazla bir ağızlık, yumuşak kamış gerektirir. İkisinin birlikte seçilmesi gerekir; biri değiştiğinde diğeri de gözden geçirilir. Derslerimizde kamış ve ağızlık seçimi, kursiyerin düzeyi ölçülerek birlikte yapılır.