Nefesli çalgı icrasında nefes almak zorunludur. Taksimde bunun ne zaman yapılacağı bir üslup kararına dönüşür.
Yanlış yerde alınan nefes cümleyi böler. Doğru yerde alınan nefes ise duyulmaz, hatta cümleye nefes payı katar.
Üç ilke vardır. Birincisi nefes cümle sonlarında alınır; cümle ortasında değil.
İkincisi durak perdesinden sonra alınır. Ses bir yere oturduktan sonra alınan nefes doğal duyulur.
Üçüncüsü nefes sessiz alınır. Gürültülü bir nefes, sessizliğin içinde belirgin biçimde duyulur.
Sessiz nefesin yolu ağzın köşesinden ve boğazı açık tutarak almaktır; hızlı ve derin bir çekiş her zaman ses üretir. Dördüncü bir unsur da nefesin uzunluğudur: taksimde nefes arası bir durak işlevi görür ve bu duraklar müziğin parçasıdır. Bu nedenle nefes bir zorunluluk değil, kullanılabilecek bir araçtır. Plan yapmadan çalınan taksimlerde nefes her zaman yanlış yere düşer.
Derslerimizde taksim çalışmasında nefes yerleri önceden planlanır ve kayıtla denetlenir.